بنام آنکه آفريد مرا      تا دوست بدارم تو را

واوست که انسان را خلق کردو عشق را در دل تک تک انسانها نهاد و زندگی هر کسی را در گرو عشقی سر شار از زندگی نهاد و او خواست ما عشق و عاشقی را مزه مزه کنيم و با خوب و بد عشق آشنا شويم و خداوند

و خداوند عشق را آفريد

من نمی دانم برای چه به دنيا آمدم ولی اگر کسی از من موقع به دنيا آمدن می پرسيد دوست داری به اين دنيا بيايی اگر می دانستم دنيا چنين است هيچ وقت به دنيا نمی آمدم

دوست ندارم در اين دنيا باشم زيرا بيخود است دوست ندارم هيچ وقت جشن تولدم بشه دوست دارم کودکی بودم از هيچ چيزی خبر نداشت

کاش هيچ وقت به دنيا نمی آمدم کاش مانند گنجشکی زيبا می توانستم پرواز کنم و بروم اما افسوس که کاش های ما به حقيقت نمی رسد

من مانند يک کبو تر بی بال وپر وشکسته امکه نمی داند از خود چه بگوييد.

مردن زيباست خيلی

اما چه بگوييم از اين دل تنگم  چه کنم با خود

آيا کاش های ما اگرهای ما به حقيقت می رسد غير ممکن است اينها همه رويايی بيش نيست

من مثل يک برگ خشکم که خورد می شوم .

****************************

غربت

ای آسمان زيبا امشب دلم گرفته

ازهای وهوی دنيا امشب دلم گرفته

يک سينه غرق مستی دارد هوای باران

از اين خراب دنيا امشب دلم گرفته

امشب خيال دارم تا صبح گريه کردن

شرمنده ام خدايا امشب دلم گرفته